www.dinsohbet.net

Faizle kredi çekmek
Sual: Ev ve yiyecek gibi nafakaya dâhil olan şeyler için hariç, zaruretsiz kredi çekip faiz ödemek caiz olmuyor. Nafakaya dâhil olmayanların caiz olması için bir yol, bir çare yok mudur?
CEVAP
Zaruret olunca faizle de kredi çekmek caiz olur, çünkü (Zaruret, haramları mubah kılar) buyuruluyor. Öyle bir iş var ki, zarurete girer mi girmez mi bilinmiyorsa, böyle durumlarda, faizsiz para almanın birkaç yolu şöyledir:
1- Günümüzde kredi kartıyla alışveriş yapılıyor. Bir mal, taksitli olarak kredi kartıyla 500 liraya alınmışsa, bu malı başkasına 450 liraya satabiliriz.

2- Kredi kartıyla bir altını taksitli olarak 500 liraya almışsak, başka kuyumcuya peşin olarak 450 liraya satabiliriz.
Yazinin Devamini Oku »

Sual: Banka kredisi ile ev ve araba almak caiz midir?
CEVAP
Zaruret olmasa da, ev nafakadan olduğu için, evi olmayanın kredi ile ev alması caiz olur, fakat zaruretsiz, araba veya ticaret için, kredi çekmemelidir. Dosya masrafı diye bir miktar para alınarak, faizsiz kredi veriliyorsa, böyle verilen krediyi de almak caiz olur.
Yazinin Devamini Oku »

İslâm’da korunması gaye edinilen temel değerlerden birisi insan hayatıdır. İnsanın saygınlığı anlayışı, insan hayatını koruyucu tedbirler, müessir fiil ve adam öldürme suçlarının cezalandırılmasında izlenen siyaset hep bu amaca hizmet eder.

Bir müslümanın müslüman, zimmî veya anlaşmalı (muâhid) gayri müslimi hataen (yanlışlıkla ve kaza ile) öldürmesi halinde, gereken diğer hukukî ve cezaî müeyyidelere ilâve olarak kefâret ödemesi de gere-kir. Hanefîler’e ve bir grup fakihe göre sadece hataen adam öldürmede kefâret gerekirken fakihlerin çoğunluğu kasten adam öldürmede de gerekli görürler.

Öldürme kefâreti, mümin bir köle âzat etmek, eğer bu-na güç yetmezse iki ay peş peşe oruç tutmak suretiyle ödenir. Bu konuda Kur’an’da şöyle buyurulur: “Yanlışlık-la olması dışında bir müminin bir mümini öldürmeye hakkı olmaz. Yanlışlıkla bir mümini öldüren kimsenin mümin bir köle âzat etmesi ve ölenin ailesine teslim edilecek bir diyet vermesi gereklidir.

Meğer ki ölünün ailesi o diyeti bağışlamış ola (o takdirde diyet vermez). Eğer öldürülen mümin olduğu halde, size düşman olan bir toplumdan ise mü-min bir köle âzat etmek lâzımdır. Eğer kendileriyle aranız-da antlaşma bulunan bir toplumdan ise ailesine teslim edi-lecek bir diyet ve bir mümin köleyi âzat etmek gerekir.
Yazinin Devamini Oku »

Takva , korkma, sakınma, Allah korkusuyla günahlardan korunmak demektir. Muttaki, takva üzere yaşayan mü’min demek olur.

Takvada ilk akla gelen, haramları terktir. Bunu, mekruhlardan sakınma takip eder. Mekruh, çirkin bulunan, hoş karşılanmayan fiil, söz ve hâllere denir. Bunların terk edilmeleri de takvadandır. Daha sonra şüpheliler karşımıza çıkar. Bunların da mekruhlar gibi haramla bir başka komşulukları vardır. Hakkında kesin bir hüküm olmayan işlerde, takvaya uygun olanı, haram olma ihtimalini gözeterek o fiilleri terk etmektir. Sonra mübah ve helâl olanlar gelir. Bunlardan yeteri kadar istifade edip israftan sakınmak da takvadandır.

Allah Resûlü (asm.) “Helâl belli, haram da bellidir. Fakat bu ikisinin arasında şüpheli şeyler vardır.” diye başlayan bir hadis-i şeriflerinde şöyle buyurur: “Nasıl bir çoban, koruluğun kenarında koyun otlattığında, koyunlarının her an koruluğa girme ihtimali varsa, şüpheli şeylerden korunmayanın da harama düşme ihtimali öylece vardır.”

Şüpheli, haramın en yakın komşusudur. O araziye girenin bir süre sonra haram sahasına düşmesi kuvvetle muhtemeldir. Şüpheliden sakınanlarla haram arasına bir tampon bölge girmiş oluyor.
Yazinin Devamini Oku »

Tasavvufun Amacı

Tasavvufun engin tarif ve mevzuuna bakıldığında onun, insanoğlu için pek mühim ve yüce bir gayeyi düstur edindiği görülür. Bu gaye, ta ilk peygamberden itibaren bütün enbiya ve evliyanın gönül semalarında bir güneş gibi mevcut olan; “Allah’a en güzel ve feyizli bir şekilde kulluktur. Bu yönüyle gayelerin gayesidir. Yani Hakk’ın rızasını kâmil manada kazanabilmek için manevi hastalıklardan kurtularak Allah ve Rasûlü’nün ahlâkından nasip almaktır. Yani nefsi dinin hükmüne ram etmek, ibadetleri otomat hâllerden kurtarıp ihsan duygusuna kavuşmak, kalbi manevi yücelikler istikametine yönlendirip neticede selim bir kalp ile rıza-yı ilâhîye nail olmaktır.

Beşer tarihinin defalarca sergilediği bir hakikattir ki insan, aslî cevheri itibariyle “Ahsen-i takvim” (varlıkların en şereflisi) yüceliğinde iken, yaradılış gayesine yabancılaşıp istikametten ayrıldığında “hayvandan daha aşağı” sıfatına bile maruz kalabilecek bir varlıktır. Ondaki şeref ve kıymeti tayin eden yegâne müessir imandır. İmandan sonra ise ahlâk gelir. Peygamberlerin tezkiye vazifesi de insanları bu meziyetlerle tezyin edebilmektir.
Yazinin Devamini Oku »