www.dinsohbet.net

Muhyiddin-i Arabi
ibn-i Abbas (r.a) Hz.’ inden naklen Muaz b, Cebel rivayet ediyor :
—Bir gün Resullullah (s.a) ile beraberdik. Ansardan birinin evinde
toplanmıstık.. Tam bir cemaat olmustuk. Sohbete dalmıstık.
Bu arada, dısarıdan bir ses geldi :
—Ev sahibi….. içerdekiler… Eve girmem için bana izin verir misiniz? Benim
sizden bir dilegim var.
Bunun üzerine , herkes Resullullah (s.a)efendimizin yüzüne bakmaya basladı. Orda
ve her zaman büyük oydu… izin ondan
çıkacaktı. Resullullah (s.a) Efendimiz, duruma vakıf oldu ve :
— < < Bu seslenen kimdir bilir misiniz?>>
Buyurdu…. Biz hep birden söyle dedik :
— En iyi bilen ALLAH ve Resuludur.
Bunun üzerine Resullullah (s.a) Efendimiz :
— < < O, lain iblistir. –seytandır– Allah’ın laneti onun üzerine olsun….>>
Buyurunca; hemen Hz. Ömer :
— Ya Resullullah , bana izin veriniz onu öldüreyim.
Dedi…. Resullullah (s.a) Efendimiz bu izni vermedi; söyle buyurdu:
— < < Dur ya Ömer , biliyomusun ki; ona belli bir vakte kadar mühlet
verilmistir… Öldürmeyi bırak.>>
Sonra söyle buyurdu:
—< anlamaya çalısınız. Size anlatacaklarını iyi
dinleyiniz.>>
* * *

Bundan sonrasını yani Ravi’ den dinleyelim ;
Kapıyı ona açtılar. içeri girdi ve bize göründü. Birde baktık ki, sekli su :
Bir ihtiyar. sası. Aynı zamanda köse. Çenesinde altı veya yedi kadar kıl
sallanıyor. At kılı gibi. Gözleri yukarı dogru açılmıs.
Kafası, büyük bir fil kafası gibi. Dudakları da, bir manda dudagına benziyordu.
Sonra, söyle bir selam verdi ;
Selam ya Muhammed ; selam size ey cemaat-i müslimin.
Onun bu selamına Resullullah (s.a) Efendimiz su mukabelede bulundu ;
< < Selam Allah’ındır ya lain >>
Sonra söyle buyurdu :
< < Bir is için geldigini duydum; nedir o is? >>
seytan söyle anlattı ;
Benim buraya gelisim kendi arzumla olmadı. Mecburen geldim.
Resullullah (s.a) Efendimiz sordu ;
< < Nedir o mecburiyetin ? >>
seytan anlattı ;
izzet sahibi Rabbın katından bana bir melek geldi. Ve dedi ki ;
Allah-ü Taâlâ sana emir veriyor : Muhammed ‘e gideceksin. Ama düsük ve zelil bir
halde. Tevazu ile. Ona gideceksin ve ademogullarını nasıl kandırdıgını
anlatacaksın. Onları nasıl aldattıgını söyleyeceksin bir bir ona. Sonra o sana
ne sorarsa dogrusunu diyeceksin. Sonra … Allah-ü Taâlâ buyurdu ki :
“Söylediklerine bir yalan katarsan , dogruyu sölemezsen …. seni kül ederim ;
rüzgara savurur … Düsmanlarının önünde , seni rüsvay ederim.” iste … böyle ;
ya Muhammed , o emir üzerine sana geldim. Arzu ettigini bana sor . sayet bana
sorduklarına dogru cevap vermezsem ;düsmanlarım benimle eglenecek. su muhakkak
ki , düsmanlarımın eglencesi olmaktan daha zor bir sey yoktur.
Yazinin Devamini Oku »

Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

“Kıyamet Allah Allah diyen bir kimsenin üzerine kopmayacaktır.”

Müslim, İman 234, (148); Tirmizi, Fiten 35, (2208).

Ubeyy’den rivayet edildiğine göre, şöyle demiştir:

«r12; Rüzgâra sövmeyiniz. Ondan hoşlanmadığına bir şey gördüğünüz zaman şöyle deyiniz : Allah’ımız, biz, senden bu rüzgârın hayrını, onda olanın hayrını ve onunla gönderilen şeyin hayrını istiyoruz. Bu rüzgârın şerrinden, onda olanın şerrinden ve onunla gönderilen şeyin şerrinden de sana sığınırız.
Hz. Huzeyfe radıyallahu anh anlatıyor: Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “İnsanların dünyaca en bahtiyarını âdi oğlu âdiler teşkil etmedikçe Kıyamet kopmaz.”

Tirmizi, Fiten 37, (2210).
Allah’ım ! Nimetinin yok olmasından , verdiğin afiyetin(nimet ve sağlığın) bozulmasından , ansızın cezalandırmandan ve öfkene sebep olan her şeyden sana sığınırım…(Hadis-i şerif )

Efendimiz (Sallu Aleyhi ve Sellem): “Fatiha her derde devadır.” buyurdu.(El-Mütteki, Kenzu ‘l-Ummal:l/557 No:2500).

İbn-i Abbas (Radıyu Anhuma) dan rivayet edilmiştir ki, bir kere Cibril-i Emin, Efendimiz (Sallu Aleyhi ve Sellem)’in yanında oturuyorken üstten doğru bir ses duydu, hemen başını kaldırıp: “(Ey Muhammed ! (Sallu Aleyhi ve Sellem) Bu, gökten bu gün açılan bir kapıdır ki, bu günden önce asla açılmamıştı.” dedi. Bunun üzerine ondan bir melek indi. Sonra (Cebrail Aleyhisselâm ): “Bu, yeryü­züne inen bir melektir ki, bu günden evvel hiç inınemişti.” dedi. (Böylece o melek gelip), Efendimiz (Sallu Aleyhi ve Sellem) e selâm verdi ve: “İki nurla müjdelen ki, onlar sana verildi. Senden evvel hiç bir peygambere verilme­mişti. Biri Fatiha-i Şerife, öteki de Sure-i Bakara’nın sonlarıdır. Sen bunlardan okuduğun her harfe karşılık mutlaka içlerindekilere (sevaplara, derecelere) nail olur (kavuşur) sun.” dedi.(Müslim, Musafirin:254, Neseî, İftitah 25).

Hazreti Enes (Radıyu Anh) in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

“Efendimiz (Sallu Aleyhi ve Sellem) bir kere seferde konaklamıştı. Ashabından bir kişi yanına geldi, Efendimiz (Sallu Aleyhi ve Sellem) hemen ona döne­rek: “Sana Kur’an’ın en üstün suresini haber vereyim mi ?” buyurdu ve sonra Fatiha’yı okudu.”(Hakim, el-Müstedrek; l/l560).

“Her şeyin bir zirvesi vardır. Kur’an-ı Kerim’in zirvesi de Bakara Su­resi’dir. Onun içinde, Kur’an’ın âyetlerinin efendisi olan bir âyet bulun­maktadır ki o da âyete’l-Kürsi’dir.” (Timizi, Fedail el-Kur’an)

“Kim Bakara Suresi’nin son iki âyetini geceleyin okursa o âyetler o kişi için kâfidir.” (Buhari, Fedailul-Kur’an)

“Bakara Suresi Kur’an’ın zirvesi ve nişanesidir. Onun her âyetiyle birlikte gökten seksen melek inmiştir. Âyete’l-Kürsi, Arş’ın altından alınıp Bakara Suresi’ne katılmıştır. Yasin ise, Kur’an’ın kalbidir. Her kim Allah rı­zasını ve âhiret yurdunu dileyerek Yasin’i okursa günahları muhakkak ba­ğışlanır. Siz, Yasini ölüleriniz üzerine okuyan.” (Ahmed b. Hanbel, Müsned)
Yazinin Devamini Oku »

Resulullah Efendimiz söyle buyurmustur:
“ALLAH TEALA benden evvel herhangi bir insanin cennete
girmesini yasaklamistir.
Ancak ben, sagima baktigimda, beni gecmeye calisan bir kadin görürüm.
Bu kadinin benimle beraber cennete girmesinin sebebi nedir ?
diye sorarim. O zaman bana denir ki:
-Bu, gençligi ve güzelligi yerinde bir kadin idi. Fakat yaninda
yetimleri bulundugu icin, onlari büyütüp isleri yoluna girinceye
kadar sabredip evlenmedi. Onun bu davranisina ALLAH TEALA’nin mükafati böyle olmustur.

”Ashabım yıldızlar gibidir,hangisine uyarsanız hidayeti bulursunuz”diyor Peygamber Efendimiz asırlar ötesindenO halde biz de tutalım o yıldızların bir tanesinden?

Halid Bin Velid Peygamber Efendimizin hakkında ne güzel kul?” diye buyurduğu mübarek insan. Yıllarını savaş meydanlarında harcamış şanlı bir kahraman.

Artık hayat macerasının sonuna gelmiş olmasına rağmen, kendisini at kişnemeleri arasında,Yermük Vadisi?nde hayal eden,”Allah Allah” diye nida ederek savaşta inancın önemine işaret eden ve son nefesinde bile yanındakilere cihadı tavsiye eden büyük bir yiğit.

Tek bir arzusu vardı Halid’in Rabbi’nden, o da şehit olmak Mertebelerin en şereflisine savaş meydanında ulaşmak
Olmadı Halid Bin Velid çok istemesine rağmen şehit olamadı3000 inanmış insan ile 80000 kişilik düşman ordusunun hakkından gelmeyi başardı.İslamiyet’in yayılmasında ve Allah adının kıtalara ulaşmasında imzası olanların arasında yer aldı ama o yolda ölmek nasip olmadı

Ona göre bir savaşçı yatağında ölmemeliydi… Son nefesini bir kılıç darbesiyle vermeliydi.

Fani hayattan ebedi hayata göçeceğini anladığı an yanındakilerden kılıcını istedi Ayağa kalkmak istedi ama kimsenin yardımcı olmamasını ve kılıcının yardımıyla kalkabileceğini söyledi Güveniyordu kılıcına, çünkü bir ömür boyu can yoldaşlığı yapmıştı ona
”Beni bırakınız” dedi,”bu zamana kadar taşıdığım kılıcım taşısın bedenimi. Bundan sonra ölümü, savaştaymışım gibi ayakta karşılayacağım. Öldüğüm zaman, atımı, savaşta tehlikelere dalabilen bir yiğide veriniz. Atım ve kılıcımdan başka bir şeye sahip olmadan öleceğim.”
Son olarak kılıcını gösterdi ve “mezarımı bu kılıçla kazın” diye vasiyet etti Çünkü o bir kahramandı ve kahramanlar kılıç şakırtısından zevk alırdı!

Bu sözler son sözleri olmuştu Halid Bin Velid’inAllah?ın kılıcı Halid, kelime-i şehadet getirerek vefat etti
Yazinin Devamini Oku »